امام صادق مىفرمايد : « دنيا چه ياور خوبى براى طلب آخرت است » و ابن ابى يعفور مىگويد : « مردى به امام صادق گفت : ما دنيا را دوست داريم و مىخواهيم نعمات آن را به‌دست آوريم ! امام پرسيد : دوست دارى كه با آن چه كار كنى ؟ گفت : به‌خودم و اهل و عيالم برسم ، به‌ديگران بدهم و به نزديكانم صله نمايم و به زيارت خانه خدا بروم . . . امام فرمود : اينكه طلب‌كردن دنيا نيست ، اين طلب‌كردن آخرت است » . ( باب : الاستعانة بالدنيا على الاخرة - كتاب المعيشة ) . * * * و اما كار و كوشش ؟ ! : محمد بن منكدر مىگويد : « در يك روز گرم ، امام محمد باقر ( ع ) را ديدم كه با آنكه پير بود و به دو نفر تكيه كرده بود ، پى كسب دنيا مىرود ! خواستم موعظه كنم ! جلو رفتم و در حالى كه امام از شدت گرما عرق مىريخت گفتم : خداوند تو را اصلاح كند ! پيرمردى از قريش در اين ساعت گرم و با اين حالت در پى كسب دنيا مىرود ؟ ! اگر مرگ تو فرا رسد و تو در اين حال باشى چه مىكنى ؟ فرمود : اگر مرگ بر من برسد ، در حالى رسيده كه من در طاعت خداوند هستم و در پى كارى مىروم كه خودم و اولادم را با آن از نيازمندى به‌تو و مردم ، باز دارم ! » ( باب ما يجب من الاقتداء بالائمة فى التعرض للرزق ) . و اما آنهايى كه كار نمىكنند و در گوشه‌اى مىنشينند و عبادت مىكنند و از خدا مىخواهند كه روزى آنها برسد ! ، هرگز دعايشان مستجاب نخواهد شد : « عمر بن يزيد مىگويد به امام صادق ( ع ) گفتم : مردى است كه مىگويد در خانه‌ام مىنشينم ، و نماز مىخوانم و روزه مىگيرم و به پروردگار عبادت مىكنم ، و روزيم هم خواهد رسيد ! ، فرمود : اين شخص از زمرهء كسانى است كه دعاى وى مستجاب نمىشود » و « امام صادق فرمود : آيا ديده‌ايد كه كسى در خانه بنشيند و در آن را ببندد و چيزى از آسمان براى وى فرود آيد ! » . و « كليب الصيداوى گويد :